Kringloop moet weg, buurtbewoners protesteren: 'We moeten ze helpen'

In dit artikel:

Kringloopwinkel Jan Luykenlaan in Moerwijk (Den Haag) moet binnen enkele maanden het antikraakpand verlaten om plaats te maken voor een nieuw naaiatelier van woningcorporatie Haag Wonen. Eigenaren Ron en Luzia runnen de winkel sinds ongeveer twee jaar, waarvan acht maanden op deze locatie. Zij dachten op termijn een regulier huurcontract te krijgen en zijn geschokt door de opzegging; de corporatie geeft aan dat de huidige bezetting altijd een tijdelijke tussenfase was in afwachting van een structurele invulling van het pand.

De eigenaren benadrukken dat de winkel een belangrijke maatschappelijke functie vervult in een van de armste wijken van Den Haag. Omdat veel bewoners weinig te besteden hebben, biedt de kringloop betaalbare kleding, meubels en speelgoed en fungeert de zaak ook als laagdrempelige ontmoetingsplek voor mensen die behoefte hebben aan sociaal contact. De winkel is toegankelijk ingericht en heeft volgens buurtbewoners een positieve impact op de straat. Een petitie om de zaak te behouden werd binnen een week al ruim vijfhonderd keer ondertekend; klanten, een caféhouder en bezoekers van het buurthuis spreken zich unaniem uit voor behoud.

Haag Wonen stelt dat de nieuwe invulling meer is dan een commerciële activiteit: het beoogde naaiatelier richt zich op herstellen, vermaken en herontwerpen van kleding en bevat een repaircafé waar bewoners gezamenlijk kleding kunnen repareren en elkaar ontmoeten. De corporatie ziet daarin raakvlakken met doelstellingen rond duurzaamheid, participatie, werkgelegenheid en een levendige winkelstraat op de lange termijn. Volgens Haag Wonen voeren zij gesprekken met ondernemers die structureel willen investeren en samenwerken met bewoners in Zuidwest.

Hoewel de corporatie de inzet van de kringloop als waardevolle tijdelijke invulling erkent, blijft het besluit staan; de winkel kreeg wel drie extra maanden de tijd en hulp bij het vinden van een alternatieve locatie in de wijk. Ron en Luzia voelen zich gepasseerd en betreuren dat zij geen keus hadden dan akkoord te gaan met beëindiging van de huur. Samen met een gebiedsmanager van de gemeente zoeken ze nu naar een nieuw onderkomen, maar hopen stiekem op een herziening van Haag Wonen.

De zaak illustreert de spanning tussen directe lokale behoeften—betaalbare voorzieningen en sociale netwerken in kwetsbare wijken—en corporatie- en gemeentelijke langetermijnplannen voor gebiedsontwikkeling en investeringen. Voor bewoners die afhankelijk zijn van goedkope goederen en de sociale functie van de kringloop, blijft de onzekere uitkomst aanleiding tot verontwaardiging en bezorgdheid.